51
50. "Zararı yok, dediler, (nasıl olsa) biz şüphesiz Rabbimize döneceğiz."
52
51. "Biz, ilk iman edenler olduğumuz için Rabbimizin hatalarımızı bağışlayacağını umarız."
53
52. Musa'ya: Kullarımı geceleyin yola çıkar; çünkü takip edileceksiniz, diye vahyettik.
54
53. Firavun da şehirlere (asker) toplayıcılar gönderdi:
55
54. "Esasen bunlar, sayıları az, bölük pörçük bir cemaattır."
56
55. "(Böyle iken) kesinkes bizi öfkelendirmişlerdir."
57
56. "Biz ise, elbette uyanık (ve yekvücut) bir cemaatız." (diyor ve dedirtiyordu).
58
57. Ama (sonunda) biz onları (Firavun ve kavmini), bahçelerden, pınarlardan, çıkardık.
59
58. Hazinelerden ve değerli bir yerlerden.
60
59. Böylece, bunlara İsrailoğullarını mirasçı yaptık.
61
60. Derken (Firavun ve adamları) gün doğumunda onların ardına düştüler.
62
61. İki topluluk birbirini görünce, Musa'nın adamları: İşte yakalandık! dediler.
63
62. Musa: Asla! dedi, Rabbim şüphesiz benimledir, bana yol gösterecektir.
64
63. Bunun üzerine Musa'ya: Asân ile denize vur! diye vahyettik. (Vurunca deniz) derhal yarıldı (on iki yol açıldı), her bölük koca bir dağ gibi oldu.
65
64. Ötekilerini de oraya yaklaştırdık.
66
65. Musa ve beraberinde bulunanların hepsini kurtardık.
67
66. Sonra ötekilerini suda boğduk.
68
67. Şüphesiz bunda bir ibret vardır; ama çokları iman etmiş değillerdir.
69
68. Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.
70
69. (Resûlüm!) Onlara İbrahim'in haberini de naklet.
71
70. Hani o, babasına ve kavmine: Neye tapıyorsunuz? demişti.
72
71. "Putlara tapıyoruz ve onlara tapmaya devam edeceğiz" diye cevap verdiler.
73
72. İbrahim: Peki, dedi, yalvardığınızda onlar sizi işitiyorlar mı?
74
73. Yahut size fayda ya da zarar verebiliyorlar mı?
75
74. Şöyle cevap verdiler: Hayır, ama biz babalarımızı böyle yapar bulduk.
76
75. İbrahim dedi ki: İyi ama, neye taptığınızı (biraz olsun) düşündünüz mü?
77
76. ''İster siz , ister eski atalarınız''
78
77. İyi bilin ki onlar benim düşmanımdır; ancak âlemlerin Rabbi (benim dostumdur);
79
78. Beni yaratan ve bana doğru yolu gösteren O'dur.
80
79. Beni yediren, içiren O'dur.
81
80. Hastalandığım zaman bana şifa veren O'dur.
82
81. Benim canımı alacak, sonra beni diriltecek O'dur.
83
82. Ve hesap günü hatalarımı bağışlayacağını umduğum O'dur.
84
83. Rabbim! Bana hikmet ver ve beni iyiler arasına kat.
85
84. Bana, sonra gelecekler içinde, iyilikle anılmak nasip eyle!
86
85. Beni, Naîm cennetinin vârislerinden kıl.
87
86. Babamı da bağışla (ona tevbe ve iman nasip et). Çünkü o sapıklardandır.
88
87. (İnsanların) dirilecekleri gün, beni mahcup etme.
89
88. O gün, ne mal fayda verir ne de evlât.
90
89. Ancak Allah'a kalb-i selîm (temiz bir kalp) ile gelenler (o günde fayda bulur).
91
90. (O gün) cennet, takvâ sahiplerine yaklaştırılır.
92
91. Cehennem de azgınlara apaçık gösterilir.
93
92. Onlara: Allah'tan gayrı taptıklarınız hani nerede? denilir.
94
93. Size yardım edebiliyorlar mı veya kendilerine (olsun) yardımları dokunuyor mu? .
95
94. Onlar ve azgınlar oraya tepetaklak (cehenneme) atılırlar.
96
95. İblis bütün orduları da.
97
96. Orada birbirleriyle çekişerek şöyle derler:
98
97. Vallahi, biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz.
99
98. Çünkü biz sizi âlemlerin Rabbi ile eşit tutuyorduk.
100
99. Bizi ancak o günahkârlar saptırdı.