51
50. İşte o zaman, birbirlerine dönerek (dünyadaki hallerini) soracaklar.
52
51. İçlerinden biri: "Benim, bir arkadaşım vardı" der.
53
52. Derdi ki: Sen de (dirilmeye) inananlardan mısın?
54
53. Biz ölüp kemik, sonra da toprak haline geldiğimiz zaman (diriltilip) cezalanacak mıyız?
55
54. (O zât, dünyâda geçmiş olan hâdiseyi bu şekilde anlattıktan sonra Allah Teâlâ orada bulunanlara:) Siz işin gerçeğine vâkıf mısınız? dedi.
56
55. ( İşte o zaman konuşan baktı, arkadaşını cehennemin ortasında gördü.
57
56. "Yemin ederim ki, sen az daha beni de helâk edecektin.
58
57. Rabbimin nimeti olmasaydı, şimdi ben de (cehenneme) getirilenlerden olurdum" dedi.
59
58. Birinci ölümümüz hariç, bir daha biz ölmeyecek miyiz?
60
59. Yalnız ilk ölümümüz, başka ölüm yok ve biz azâba da uğratılmayacağız ha?!"
61
60. Şüphesiz bu, büyük kurtuluştur.
62
61. Çalışanlar, böylesi bir kurtuluş için çalışsınlar.
63
62. Şimdi ziyafet olarak, cennet ehli için anılan bu nimetler mi daha hayırlı, yoksa zakkum ağacı mı?.
64
63. Biz onu (zakkumu) zalimler için bir fitne (imtihan) kıldık.
65
64. Zira o, cehennemin dibinde bitip yetişen bir ağaçtır.
66
65. Tomurcukları sanki şeytanların başları gibidir.
67
66. (Cehennemdekiler) ondan yerler ve karınlarını ondan doldururlar.
68
67. Sonra zakkum yemeğinin üzerine onlar için, kaynar su karıştırılmış bir içki vardır.
69
68. Sonra kesinlikle onların dönüşü, çılgın ateşe olacaktır.
70
69. Kuşkusuz onlar atalarını dalâlette buldular .
71
70. Şimdi de kendileri onların peşlerinden koşturuyorlar.
72
71. Andolsun ki, onlardan önce eski milletlerin çoğu dalâlete düştü.
73
72. Kuşkusuz, biz onlara uyarıcılar göndermiştik.
74
73. Uyarılanların âkıbetinin ne olduğuna bir bak!
75
74. Allah'ın ihlâslı kulları müstesna.
76
75. Andolsun, Nuh bize yalvarıp yakardı. Biz de duayı ne güzel kabul ederiz!
77
76. Kendisini ve ailesini büyük felâketten kurtardık.
78
77. Biz yalnız Nuh'un soyunu kalıcı kıldık.
79
78. Sonradan gelenler içinde ona iyi bir nam bıraktık
80
79. Bütün âlemlerden Nuh'a selam olsun!
81
80. İşte biz iyileri böyle mükâfatlandırırız.
82
81. Zira o, bizim inanmış kullarımızdan idi.
83
82. Nihayet ötekileri (inanmayanları) suda boğduk.
84
83. Şüphesiz İbrahim de onun (Nuh'un) milletinden idi.
85
84. Çünkü Rabbine kalb-i selîm ile geldi.
86
85. Hani o, babasına ve kavmine: Siz kime kulluk ediyorsunuz? demişti.
87
86. "Allah'tan başka bir takım uydurma ilâhlar mı istiyorsunuz?"
88
87. "O halde âlemlerin Rabbi hakkındaki görüşünüz nedir?"
89
88. Bunun üzerine İbrahim yıldızlara şöyle bir baktı.
90
89. Ben hastayım, dedi.
91
90. Ona arkalarını dönüp gittiler.
92
91. Yavaşça putlarının yanına vardı. (Oraya konmuş yemekleri görünce:) Yemiyor musunuz?
93
92. Neden konuşmuyorsunuz? dedi.
94
93. Bunun üzerine, yanlarına gelip sağ eliyle vurdu (kırıp geçirdi.)
95
94. (Putperestler) koşarak İbrahim'e geldiler.
96
95. İbrahim: Yonttuğunuz şeylere mi ibadet edersiniz!
97
96. Oysa ki sizi ve yapmakta olduklarınızı Allah yarattı, dedi.
98
97. Onun için bir bina yapın ve derhal onu ateşe atın! dediler.
99
98. Böylece ona bir tuzak kurmayı istediler. Fakat biz onları alçaklardan kıldık.
100
99. (Oradan kurtulan İbrahim:) "Ben Rabbime gidiyorum. O bana doğru yolu gösterecek".