Şuara Suresi

Rahman ve Rahim Olan Allah`ın Adıyla

1- Ta, Sin, Mim.

2- Bunlar, apaçık olan Kitabın ayetleridir.

3- Onlar mü'min olmayacaklar diye neredeyse kendini kahredeceksin (öyle mi?)

4- Dilersek, onların üzerine gökten bir ayet (mucize) indiririz de, ona boyunları eğilmiş kalıverir.

5- Onlara Rahman (olan Allah) dan yeni bir uyarı gelmeyiversin, hiç tartışmasız ondan yüz çevirirler.

6- Gerçekten yalanladılar; fakat alay konusu yaptıkları şeyin haberi kendilerine pek yakında gelecektir.

7- Yeryüzünde bir bakmadılar mı ki, biz onda her güzel (kerim) çiftten nice ürünler bitirdik.

8- Şüphesiz, bunda bir ayet vardır; ancak onların çoğu mü'min değildirler.

9- Şüphesiz, senin Rabbin, gerçekten O, üstün ve güçlüdür, merhamet sahibidir.

10- Hani Rabbin, Musa'ya seslenmişti: 'Zulmetmekte olan kavme git;'

11- Firavun'un kavmine, hâlâ sakınmıyorlar mı?'

12- Dedi ki: 'Rabbim, gerçekten beni yalanlamalarından korkuyorum.'

13- 'Göğsüm sıkışıyor, dilim dönmüyor; bundan dolayı Harun'a da (elçilik görevini bildirmesi için Cibril'i) gönder.'

14- 'Üstelik, onların bana karşı (davasını savunacakları bir cinayet) suçu(m) var; bundan dolayı beni öldürmelerinden korkuyorum.'

15- (Allah:) 'Hayır,' dedi. 'İkiniz de ayetlerimle gidin, şüphesiz sizinle birlikteyiz (ve) işitmekteyiz.'

16- 'Gecikmeksizin Firavun'a giderek deyin ki: Gerçekten biz, alemlerin Rabbi'nin elçisiyiz,'

17- 'İsrailoğullarını bizimle birlikte göndermen için (sana geldik).'

18- (Gittiler ve Firavun:) Dedi ki: 'Biz seni içimizde daha çocukken yetiştirip büyütmedik mi? Sen ömrünün nice yıllarını aramızda geçirmedin mi?'

19- 'Ve yapacağın işi (cinayeti) de işledin; sen nankörlerdensin.'

20- (Musa) Dedi ki: 'Ben onu yaptığım zaman şaşkınlardandım.'

21- 'Sizden korkunca da hemen aranızdan kaçtım; sonra Rabbim bana hüküm (ve hikmet) verdi ve beni gönderilen (elçilerden) kıldı.'

22- 'Bana karşı lütuf-dediğin nimet de, İsrailoğullarını köle kılmandan dolayıdır.'

23- Firavun dedi ki: 'Alemlerin Rabbi nedir?'

24- Dedi ki: 'Göklerin, yerin ve bu ikisi arasında olan her şeyin Rabbidir. Eğer 'kesin bilgiyle inanıyorsanız' (böyledir).'

25- Çevresindekilere dedi ki: 'İşitiyor musunuz?'

26- (Musa:) Dedi ki: 'O sizin de Rabbiniz, geçmişteki atalarınızın da Rabbidir.'

27- (Firavun) Dedi ki: 'Şüphesiz size gönderilmiş bulunan elçiniz, gerçekten bir delidir.'

28- 'Eğer aklınızı kullanabiliyorsanız, O, doğunun da, batının da ve bunlar arasında olan her şeyin Rabbidir' dedi (Musa).

29- (Firavun) dedi ki: 'Andolsun, benim dışımda bir ilah edinecek olursan, seni mutlaka hapse atacağım.'

30- (Musa) Dedi ki: 'Sana apaçık bir şey getirmiş olsam da mı?'

31- (Firavun) Dedi ki: 'Eğer doğru söylüyorsan, onu getir.'

32- Bunun üzerine asasını bırakıverdi, bir de (ne görsünler) o, açıkça bir ejderha oluverdi.

33- Elini de çekip çıkardı, bir de (ne görsün) o, bakanlar için 'parlayıp aydınlanıvermiş'.

34- (Firavun,) Çevresindeki önde gelenlere: 'Bu” dedi, 'Doğrusu çok bilen bir büyücüdür.'

35- 'Büyüsüyle sizi yurdunuzdan sürüp çıkarmak istiyor; ne buyurursunuz?'

36- Dediler ki: 'Bunu ve kardeşini oyala, şehirlere de toplayıcılar gönder,'

37- 'Bütün uzman-bilgin büyücüleri sana getirsinler.'

38- Böylelikle büyücüler, bilinen bir günün belli vaktinde bir araya getirildi.

39- Ve insanlara da: 'Siz de toplanıyor musunuz? dendi.'

40- 'Umarız ki, eğer galip gelirse biz de büyücülere uyarız.'

41- Büyücüler geldiklerinde, Firavun'a: 'Şayet biz galip gelirsek, bize bir ücret var gerçekten, değil mi?' dediler.

42- 'Evet' dedi. 'Üstelik şüphesiz en yakın(larım) kılınanlardan olacaksınız.'

43- Musa onlara dedi ki: 'Atacağınızı atın.'

44- Onlar da, iplerini ve asalarını atıverdiler ve: 'Firavun'un üstünlüğü adına, hiç tartışmasız, üstün olanlar gerçekten bizleriz' dediler.

45- Böylelikle Musa da asasını bırakıverdi, bir de (ne görsünler) o, uydurmakta olduklarını yutuveriyor.

46- Anında büyücüler secdeye kapandılar.

47- (Ve:) 'Alemlerin Rabbine iman ettik' dediler.

48- 'Musa'nın ve Harun'un Rabbine.'

49- (Firavun) Dedi ki: 'Ona, ben size izin vermeden önce mi inandınız? Gerçek şu ki, o, size büyüyü öğreten büyüğünüzdür; öyleyse yakında bileceksiniz. Şüphesiz ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama kestireceğim ve hepinizi gerçekten asıp-sallandıracağım.'

50- 'Hiç zararı yok' dediler. 'Çünkü biz gerçekten Rabbimize dönücüleriz.'

51- 'Doğrusu biz, iman edenlerin ilki olduğumuzdan dolayı Rabbimizin hatalarımızı bağışlayacağını umuyoruz.'

52- Musa'ya: 'Kullarımı gece yürüyüşe geçir, çünkü izleneceksiniz' diye vahyettik.

53- Bunun üzerine Firavun şehirlere (asker) toplayıcılar gönderdi.

54- 'Gerçek şu ki bunlar azınlık olan bir topluluktur;'

55- 'Ve elbette bize karşı da büyük bir öfke beslemektedirler.'

56- 'Biz ise uyanık bir grubuz' (dedi).

57- Böylelikle biz onları (Firavun ve kavmini) bahçelerden ve pınarlardan sürüp çıkardık;

58- Hazinelerden ve soylu makam(lar)dan da.

59- İşte böyle; bunlara İsrailoğullarını mirasçı kıldık.

60- Böylece (Firavun ve ordusu) güneşin doğuş vakti onları izlemeye koyuldular.

61- İki topluluk birbirini gördükleri zaman Musa'nın adamları: 'Gerçekten yakalandık' dediler.

62- (Musa:) 'Hayır' dedi. 'Şüphesiz Rabbim, benimle beraberdir; bana yol gösterecektir.'

63- Bunun üzerine Musa'ya: 'Asanla denize vur' diye vahyettik. (Vurdu ve) Deniz hemencecik yarılıverdi de her parçası kocaman bir dağ gibi oldu.

64- Ötekileri de buraya yaklaştırdık.

65- Musa'yı ve onunla birlikte olanların hepsini kurtarmış olduk.

66- Sonra ötekileri suda boğduk.

67- Şüphesiz, bunda bir ayet vardır. Ama onların çoğu iman etmiş değildirler.

68- Gerçekten Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.

69- Onlara İbrahim'in haberini de aktar-oku:

70- Hani, babasına ve kavmine: 'Siz neye kulluk ediyorsunuz?' demişti.

71- Demişlerdi ki: 'Putlara tapıyoruz, bunun için sürekli onların önünde bel büküp eğiliyoruz.'

72- Dedi ki: 'Peki, dua ettiğiniz zaman onlar sizi işitiyorlar mı?'

73- 'Ya da size bir yararları veya zararları dokunuyor mu?'

74- 'Hayır' dediler. 'Biz atalarımızı böyle yaparlarken bulduk.'

75- (İbrahim) Dedi ki: 'Şimdi, neye tapmakta olduğunuzu gördünüz mü?'

76- 'Hem siz, hem de eski atalarınız?'

77- 'İşte bunlar, gerçekten benim düşmanımdır; yalnızca alemlerin Rabbi hariç'

78- 'Ki beni yaratan ve bana hidayet veren O'dur;'

79- 'Bana yediren ve içiren O'dur;'

80- 'Hastalandığım zaman bana şifa veren O'dur;'

81- 'Beni öldürecek, sonra diriltecek olan da O'dur,'

82- 'Din (ceza) günü hatalarımı bağışlayacağını umduğum da O'dur;'

83- 'Rabbim, bana hüküm (ve hikmet) bağışla ve beni salih olanlara kat;'

84- 'Sonra gelecekler arasında bana bir doğruluk dili (lisan-ı sıdk) ver.'

85- 'Beni nimetlerle-donatılmış cennetin mirasçılarından kıl,'

86- 'Babamı da bağışla, çünkü o şaşırıp sapanlardandır.'

87- 'Ve beni (insanların) diriltilecekleri gün küçük düşürme,'

88- 'Malın da, çocukların da bir yarar sağlayamadığı günde.'

89- 'Ancak Allah'a selim bir kalp ile gelenler başka.'

90- (O gün) Cennet takva sahiplerine yaklaştırılır.

91- Cehennem de azgınlar için sergilenir.

92- Ve onlara: 'Tapmakta olduklarınız nerede?' denilir;

93- 'Allah'ın dışında olan (ilah)lar; size yardımları dokunuyor mu veya kendilerine yardımları oluyor mu?

94- Artık onlar ve azgınlar içine dökülmüşlerdir.

95- Ve İblis'in bütün orduları da.

96- Orada birbirleriyle çekişip tartışarak derler ki:

97- 'Andolsun Allah'a, biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz,'

98- 'Çünkü sizi (yalancı olanları) alemlerin Rabbiyle eşit tutuyorduk.

99- 'Bizi suçlu-günahkarlardan başka saptıran olmadı.'

100- 'Artık bizim için ne bir şefaatçi var,'

101- 'Ne de candan-yakın bir dost.'

102- 'Bizim bir kere daha (dünyaya dönüşümüz mümkün) olsaydı da iman edenlerden olabilseydik.'

103- Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.

104- Şüphesiz senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.

105- Nuh kavmi de gönderilen (peygamber)leri yalanladı.

106- Hani onlara kardeşleri Nuh: 'Sakınmaz mısınız?' demişti.

107- 'Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.'

108- 'Artık Allah'tan korkup-sakının ve bana itaat edin.'

109- 'Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.'

110- 'Artık Allah'tan korkup-sakının ve bana itaat edin.’’

111- Dediler ki: 'Sana, sıradan aşağılık insanlar uymuşken inanır mıyız?'

112- Dedi ki: 'Onların yapmakta oldukları hakkında benim bilgim yoktur.'

113- 'Onların hesabı yalnızca Rabbime aittir, eğer şuurundaysanız (anlarsınız.)'

114- 'Ve ben mü'min olanları kovacak değilim.'

115- 'Ben, yalnızca apaçık bir uyarıcıyım.'

116- Dediler ki: 'Eğer (bu söylediklerine) bir son vermeyecek olursan, gerçekten taşa tutulup kovulacaksın.'

117- Dedi ki: 'Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı.'

118- 'Bundan böyle, benimle onların arasını açık bir hükümle ayır ve beni ve benimle birlikte olan mü'minleri kurtar.'

119- Bunun üzerine, onu ve onunla birlikte olanları (insan ve hayvanlarla) yüklü gemi içinde kurtardık.

120- Sonra bunun ardından geride kalanları suda-boğduk.

121- Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.

122- Gerçekten senin Rabbin güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.

123- Ad (kavmi) de gönderilen (elçi)leri yalanladı.

124- Hani onlara kardeşleri Hud: 'Sakınmaz mısınız?' demişti.

125- 'Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.'

126- 'Artık Allah'tan korkup-sakının ve bana itaat edin.'

127- 'Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.'

128- 'Siz, her yüksekçe yere bir anıt inşa edip (yararsız bir şeyle) oyalanıp eğleniyor musunuz?'

129- 'Ölümsüz kılınmak umuduyla sanat yapıları mı ediniyorsunuz?'

130- 'Tutup yakaladığınız zaman da zorbalar gibi mi yakalıyorsunuz?'

131- 'Artık Allah'tan korkup-sakının ve bana itaat edin.'

132- 'Bildiğiniz şeylerle size yardım edenden korkup-sakının.'

133- 'Size hayvanlar, çocuklar (vererek) yardım etti.'

134- 'Bahçeler ve pınarlar da.'

135- 'Doğrusu, ben sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum.'

136- Dediler ki: 'Bizim için farketmez; öğüt versen de, öğüt verenlerden olmasan da.'

137- 'Bu, geçmiştekilerin 'geleneksel tutumundan başkası değildir.'

138- 'Biz azab görecek değiliz.'

139- Böylelikle onu yalanladılar, biz de onları yıkıma uğrattık. Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.

140- Gerçekten senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.

141- Semud (kavmi) de, gönderilen (elçi)leri yalanladı.

142- Hani onlara kardeşleri Salih: 'Sakınmaz mısınız? demişti.

143- 'Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.'

144- 'Artık Allah'tan korkup-sakının ve bana itaat edin.'

145- 'Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.“

146- 'Siz burada güvenlik içinde mi bırakılacaksınız?'

147- 'Bahçelerin ve pınarların içinde,'

148- 'Ekinler ve yumuşak tomurcuklu göz alıcı hurmalıklar arasında?'

149- 'Dağlardan ustalıkla zevkli evler yontuyorsunuz.'

150- 'Artık Allah'tan sakının ve bana itaat edin.'

151- 'Ve ölçüsüzce davrananların emrine itaat etmeyin.'

152- 'Ki onlar, yeryüzünde bozgunculuk çıkarıyor ve dirlik-düzenlik kurmuyorlar (ıslah etmiyorlar).'

153- Dediler ki: 'Sen ancak büyülenmişlerdensin.'

154- 'Sen yalnızca benzerimiz olan bir beşerden başkası değilsin; eğer doğru söylüyorsan, bu durumda bir ayet (mucize) getir-görelim.'

155- Dedi ki: 'İşte, bu bir dişi devedir; su içme hakkı (bir gün) onun, belli bir günün su içme hakkı da sizindir.'

156- 'Ona bir kötülükle dokunmayın, sonra büyük bir günün azabı sizi yakalar.

157- 'Sonunda onu (yine de) kestiler, ancak pişman oldular.'

158- Böylece azab onları yakaladı. Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.

159- Gerçekten Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.

160- Lut (kavmi) de, gönderilen (elçi)leri yalanladı.

161- Hani onlara kardeşleri Lut: 'Sakınmaz mısınız?' demişti.

162- 'Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.'

163- 'Artık Allah'tan korkup-sakının ve bana itaat edin.'

164- 'Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.'

165- 'Siz insanlardan (cinsel arzuyla) erkeklere mi gidiyorsunuz?

166- 'Rabbinizin sizler için yaratmış bulunduğu eşlerinizi bırakıyorsunuz. Hayır, siz sınırı çiğneyen bir kavimsiniz.'

167- Dediler ki: 'Ey Lut, eğer (bu söylediklerine) bir son vermeyecek olursan, gerçekten (buradan) sürülüp çıkarılanlardan olacaksın.'

168- Dedi ki: 'Gerçekten ben, sizin bu yaptığınıza öfke ile karşı olanlardanım.'

169- 'Rabbim, beni ve ailemi bunların yaptıklarından kurtar.'

170- Bunun üzerine onu ve bütün ailesini kurtardık.

171- Yalnızca geri kalanlar içinde bir kocakarı hariç.

172- Sonra geride kalanları yerle bir ettik.

173- Ve üzerlerine bir yağmur yağdırdık; uyarılıp-korkutulanların yağmuru ne kötü.

174- Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.

175- Gerçekten Rabbin, güçlü ve üstün olandır esirgeyendir.

176- Eyke halkı da, gönderilen (peygamber)leri yalanladı.

177- Hani onlara Şuayb: 'Sakınmaz mısınız?' demişti.

178- 'Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.'

179- 'Artık Allah'tan korkup-sakının ve bana itaat edin.'

180- 'Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.'

181- 'Ölçüyü tam tutun ve eksiltenlerden olmayın.'

182- 'Dosdoğru olan terazi ile tartın.'

183- 'İnsanların eşyasını değerden düşürüp-eksiltmeyin ve yeryüzünde bozguncular olarak karışıklık çıkarmayın.'

184- 'Sizi ve önceki yaratılmışları yaratandan sakının”.

185- Dediler ki: 'Sen ancak büyülenmişlerdensin”.

186- 'Sen, yalnızca benzerimiz olan bir beşerden başkası değilsin ve senin gerçekte yalancılardan olduğunu sanıyoruz.'

187- 'Eğer doğru söylüyorsan, bu durumda gökten üstümüze bir parça düşürüver.'

188- Dedi ki: 'Rabbim yaptıklarınızı daha iyi bilir.

189- Sonunda onu yalanladılar, böylece onları o gölgelik-gününün azabı yakaladı. Gerçekten o, büyük bir günün azabıydı.

190- Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.

191- Gerçekten Rabbin güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.

192- Gerçekten o (Kur'an), alemlerin Rabbinin (bir) indirmesidir.

193- Onu Ruhu'l-emin indirdi.

194- Uyarıcılardan olman için, senin kalbinin üzerine (indirmiştir).

195- Apaçık Arapça bir dille.

196- Ve hiç şüphesiz, o (Kur'an), geçmişlerin kitaplarında da vardır.

197- İsrailoğulları bilginlerinin onu bilmesi onlar için bir delil (ayet) değil mi?

198- Onu Arapça bilmeyen birine indirmiş olsaydık.

199- Böylece onlara okusaydı, yine ona iman edecek değillerdi.

200- Biz onu, suçlu-günahkarların kalbine işte böyle işlettik.

201- O pek acı azabı görünceye kadar ona inanmazlar.

202- Artık o (azab), kendileri şuurunda olmadan onlara apansız gelecektir.

203- Derler ki: 'bize bir süre tanınır mı?'

204- Onlar yine azabımızı çabuklaştırmak mı istiyorlar?

205- Gördün mü; onları yıllarca yararlandırsak,

206- Sonra kendilerine va'dolunan (azab günü) geliverse,

207- Yararlandıkları şey, kendilerini (görecekleri azabtan) bağımsız kılamaz.

208- Kendisi için bir uyarıcı olmaksızın, biz hiç bir ülkeyi yıkıma uğratmış değiliz.

209- (Onlara) Hatırlatma (yapılmıştır); biz zulmedici değiliz.

210- Onu (Kur'an'ı) şeytanlar indirmemiştir.

211- Bu, onlara yaraşmaz ve güç de yetiremezler.

212- Çünkü onlar, (vahyedileni) işitmekten kesin olarak uzak tutulmuşlardır.

213- Allah ile beraber başka bir ilaha yalvarıp-yakarma, sonra azaba uğratılanlardan olursun.

214- (Öncelikle) En yakın hısımlarını (aşiretini) uyar.

215- Ve mü'minlerden, sana tabi olanlara (koruyucu) kanatlarını ger.

216- Eğer sana karşı koyacak olurlarsa, artık de ki: 'Gerçekten ben, sizin yaptıklarınızdan uzağım.'

217- Sen, O güçlü ve üstün, esirgeyici olan (Allah')a tevekkül et.

218- Kıyam ettiğin zaman seni görüyor.

219- Secde edenler arasında dönüp dolaşmanı da.

220- Hiç şüphesiz O, işitendir, bilendir.

221- Şeytanların kimlere inmekte olduklarını size haber vereyim mi?

222- ’Gerçeği ters yüz eden,' günaha düşkün olan her yalancıya inerler.

223- Bunlar (şeytanlara) kulak verirler ve çoğu yalan söylemektedirler.

224- Şairler ise; gerçekten onlara azgın-sapıklar uyar.

225- Görmedin mi; onlar, her bir vadide vehmedip duruyorlar,

226- Ve gerçekten onlar, yapmayacakları şeyleri söylüyorlar.

227- Ancak iman edenler, salih amellerde bulunanlar ve Allah'ı çokça zikredenler ile zulme uğratıldıktan sonra zafer kazananlar (veya öclerini alanlar) başka. Zulmetmekte olanlar, nasıl bir inkılaba uğrayıp devrileceklerini pek yakında bileceklerdir.