51
50. Benim azabımın elem verici bir azap olduğunu da bildir.
52
51. Onlara İbrahim'in misafirlerinden (meleklerden) de haber ver.
53
52. Onun yanına girdikleri zaman, "selam" dediler. (İbrahim:) Biz sizden çekiniyoruz, dedi.
54
53. Dediler ki: Korkma; biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz.
55
54. (İbrahim:) Bana ihtiyarlık çökmesine rağmen beni müjdeliyor musunuz? Beni ne ile müjdeliyorsunuz? dedi.
56
55. Sana gerçeği müjdeledik, sakın ümitsizliğe düşenlerden olma! dediler.
57
56. (İbrahim:) dedi ki: Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?
58
57. "Ey elçiler! (Başka) ne işiniz var?" dedi.
59
58. Dediler ki: "Biz, suçlu bir topluma (onları helâk etmeye) gönderildik."
60
59. "Ancak Lût ailesi hariç. Onların hepsini kurtaracağız."
61
60. "(Fakat Lût'un) karısı müstesna; biz onun geri kalanlardan olmasını takdir ettik."
62
61. Melek olan elçiler Lût âilesine gelince,
63
62. Lût onlara: "Hakikaten siz tanınmayan kimselersiniz" dedi.
64
63. Dediler ki: "Bilakis, biz sana, onların şüphe etmekte oldukları şeyi (azabı ve helâkı) getirdik.
65
64. Sana gerçeği getirdik; biz, hakikaten doğru söyleyenleriz.
66
65. Gecenin bir bölümünde aile fertlerini yola çıkar, sen de arkalarından yürü. Sizden hiç kimse, sakın dönüp de ardına bakmasın, istenen yere gidin."
67
66. Ona (Lût'a) şu hükmümüzü vahyettik: "Sabaha çıkarlarken mutlaka onların ardı kesilmiş olacaktır."
68
67. Şehir halkı, birbirlerini kutlayarak, (meleklerin yanına) geldiIer.
69
68. (Lût) onlara "Bunlar benim misafirimdir. Sakın beni utandırmayın;
70
69. Allah'tan korkun, beni rezil etmeyin!" dedi.
71
70. "Biz seni, elâlemin işine karışmaktan men etmemiş miydik?" dediler.
72
71. (Lût:) İşte kızlarım! (Düşündüğünüzü) yapacaksanız (onlarla evlenin), dedi.
73
72. (Resûlüm!) Hayatın hakkı için onlar, sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı.
74
73. Güneş doğarken onları o korkunç ses yakaladı.
75
74. Böylece ülkelerinin üstünü altına getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.
76
75. İşte bunda ibret alanlar için işaretler vardır.
77
76. Onlar hâla gözler önünde duran bir yol üzerindedirler.
78
77. Hakikaten bunda iman edenler için bir ibret vardır.
79
78. Eyke halkı da gerçekten zalim idiler.
80
79. Biz onlardan da intikam aldık. İkisi de (Eyke ve Medyen) açık bir yol üzerindedir.
81
80. Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.
82
81. Biz onlara mucizelerimizi vermiştik; fakat onlardan yüz çevirmişlerdi.
83
82. Onlar, dağlardan emniyet içinde kalacakları evler oyarlardı.
84
83. Onları da sabaha çıkarlarken o korkunç ses yakaladı.
85
84. Kazanmakta oldukları şeyler onlardan hiçbir zararı savmadı.
86
85. Biz gökleri, yeri ve ikisinin arasındakileri ancak hak ile yarattık. O saat (kıyamet), mutlaka gelecektir. Şimdilik onlara güzel muamele et.
87
86. Şüphesiz Rabbin hakkıyla yaratan pek iyi bilendir.
88
87. Andolsun ki, biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve yüce Kur'an'ı verdik.
89
88. Sakın onlardan bazı sınıflara verdiğimiz dünya malına göz dikme, onlardan dolayı üzülme ve müminlere alçak gönüllü ol.
90
89. De ki: Şüphesiz ben apaçık bir uyarıcıyım.
91
90. Nitekim biz, (Kur'an'ı) kısımlara ayıranlara azabı indirmişizdir.
92
91. Onlar, Kur'an'ı bölüp ayıranlardır.
93
92. Rabbin hakkı için, mutlaka onların hepsini sorguya çekeceğiz.
94
93. Yaptıklarından dolayı.
95
94. Sana emrolunanı açıkça söyle ve ortak koşanlardan yüz çevir!
96
95. (Seninle) alay edenlere karşı biz sana yeteriz.
97
96. Onlar Allah ile beraber başka bir tanrı edinenlerdir. (Kimin doğru olduğunu) yakında bilecekler!
98
97. Onların söyledikleri şeyler yüzünden senin canının sıkıldığını andolsun biliyoruz.
99
98. Sen şimdi Rabbini hamd ile tesbih et ve secde edenlerden ol!
100
99. Ve sana yakîn (ölüm) gelinceye kadar Rabbine ibadet et!